Nasze Wielkie Hinduskie Wesele- Część III: Ślub Sikh


Wesele w religii Sikh zostało zaplanowane na następny poranek po Sangeet, i była to ostatnia ceremonia w której braliśmy udział. Ponieważ jedyne skojarzenia,  które przychodzą mi do głowy, kiedy słyszę “sikh” to … turban i maharadża, zrobiłam mały research:

KIM SĄ Sikhowie ..?

Indie mają 29 odmiennych-kulturowo stanów, ponad 1600 języków, 9 religii i 1 miliard ludzi,  z czego – 21 milionów to Sikhowie.

“Sikh” odnosi się do wyznawców sikhizmu jako religii, a nie grupy etnicznej. Żeby nie było zbyt jednoznacznie, większość sikhów ma silne powiązania etno-religijne, dlatego wiele krajów, takich jak Wielka Brytania, uznaje Sikh za etniczność .

Sikhizm jest religią panentheistyczną, która powstała w XV wieku w regionie Punjab w północno-zachodniej części Indii. Określenie “Sikh” ma swój początek w sanskrycie, i jest tłumaczony na uczeń czy instrukcje. Sikh, zgodnie z artykułem I Sikh Rehat Maryada (kodeks postępowania Sikhów), jest “każdą istotą ludzką, która wiernie wierzy w jedną nieśmiertelną istotę i świętą księgę nauk dziesięciu guru: Guru Granth Sahib.

Sikhowie, którzy przeszli khanḍe-kī-pahul (ceremonia inicjacji / chrztu sikhów) są zobowiązani do noszenia “pięciu Ks” (panj kakaar) – 5 artykułów wiary:

  • Kesh: niecięte włosy, zazwyczaj związane i owinięte w Dastar (turban)
  • Kanga: Drewniany grzebień, zwykle noszony pod Dastarem (jak poręcznie!) 😀
  • Kachera: bawełniane pantalony, historycznie używane w walce ze względu na większą mobilność w porównaniu z innymi tradycyjnymi ubraniami. Używane przez obie płcie, kachera jest też symbolem czystości.
  • Kara: żelazna bransoleta, broń i symbol wieczności
  • Kirpan: sztylet żelazny w różnych rozmiarach. W Wielkiej Brytanii sikhowie mogą nosić mały sztylet, ale w Pendżabu mogą nosić tradycyjny zakrzywiony miecz o długości do 1 metra!

Symbole te reprezentują ideały sikhizmu: uczciwość, równość, wierność, medytację i nie poddawanie się tyranii.


W oczekiwaniu na narzeczonych w świątyni

Świątynia Sikh nazywa się Gurdawara (“drzwi do guru”). Czekając na pana młodego i pannę młodą w holu na parterze, mieliśmy trochę czasu, aby cieszyć się odświeżającymi sokami i (tradycyjnie prze-oferowanymi ) fantazyjnymi przystawkami.

Niektórzy wykorzystali ten czas do MAKSIMUM…:

:: Gorące Mumbajskie południe jest nie dla każdego, zwłaszcza kiedy się skakało do Bollywoodzkiego bitu do 2 w nocy :::

::: Witajcie z powrotem fikuśne pomarańczowe turbany! 😀 Dress-code na dziś -obiór skromny, ale w jaskrawych kolorach ::

::: napojowa częśc w bufetu: świeże kokosy otwierane na bieżąco przez kelnerów – pycha! :::

::: Bufet tym razem bez ma mięsa i alkoholu, bo wciąż na terenie Świątyni :::

::: głośną procesję Pana Młodego słyszeliśmy już z daleka … :::

Shikha przybyła pierwsza w nudnym luksusowym samochodzie, podczas gdy Aman …

::: przybycie Shikhi:::

… miał iście Maharadżowe wejście… !:D

Pan Młody przybył ze swego domu do świątyni na specjalnie udekorowanym białym ghodi (koniu) (niektórzy bardziej ekstrawaganccy panowie wybierają na tę okazję słonia :D!).

Przez całą drogę  członkowie jego rodziny prowadzili  przed panem młodym procesję (Baarat) z wielką pompą, czyli głośną orkiestrą i energicznymi tańcami.

Pan młody ozdobiony był  jeszcze bardziej niż jego koń i nie brał udziału w tańczeniu i śpiewaniu , pozostawiając to “baraatis” -osobom towarzyszącym procesji. Termin baraati jest również bardziej ogólnie używany do opisania każdego zaproszonego ze strony pana młodego.

Tradycyjnie pan młody musi się wyposażyć w : brodę (!), turban, sehrę (ozdoba głowy) i kirpan (ceremonialny miecz).

:::  kto powiedział że faceci nie lubią się stroić? :::

Paun Młodemu na koniu towarzyszy –Sarbala – jego obrońca i świadek, zwykle młodszy brat, kuzyn lub siostrzeniec.  Jak mały mały chłopak ma być obrońcą dorosłego mężczyzny…?

W dawnych czasach, podczas gdy procesja weselna – wraz z kosztownościami – była w drodze do wioski panny młodej, często była celem ataków złodziei. Koncepcja Sarbali została wprowadzona w celu zapewnienia bezpieczeństwa pana młodego. W przypadku kiedy pan młodego został zabity w rezultacie ataku, uczynny Sarabala zajmował jego miejsce i poślubiał oblubienicę . Tradycja trwa do dziś, bez praktycznego zastosowania.

Podczas gdy dawniej to starsi mężczyźni pełnili tę funkcję i zapewniali bezpieczny baraat i wesele, z czasem Sarbalowie stawali się coraz młodszy.

Sarabla jest ubrany w ten sam strój co pan młody, który teraz sprawia, że wygląda jak jego miniaturowa wersja.

::: ‘Maharajah Look’ od stóp do głów –  buty Amana świecą własnym światłem :::

Co wisi przed twarzą Amana? To tak specjalnie…? Okazuje się że- tak! Jest to tradycyjne akcesorium nakrycia głowy noszone przez Pana Młodego, zwane Sehrą. Sehra to ozdoba zasłaniająca twarz pana młodego, wykonana z kwiatów, perełek lub paciorków, związanych lub zszytych z turbanem. Sehra należy do bogatego dziedzictwa, a dziś modne jest używanie akcesoriów etnicznych, aby nadać odpowiedni wygląd. Jak widać najnowszym trendem (oczywiście wyznaczanym przez gwiazdy Bollywood) są lekkie perełki

Noszenie Sehry dodaje Panu Młodemu królewski blask, a także element tajemnicy, gdy jego twarz jest zakryta podobnie jak twarz Panny Młodej. Może było to też bardziej pomocne w małżeństwach aranżowanych? 😉

Ponoć oryginalnym celem Sehry jest ochrona pana młodego przed… złym okiem.  

Kiedy baraat przybywa na miejsce ślubu, odbywa się ceremonia znana jako Milni (dosłownie: spotkanie lub połączenie), w którym witają się ze sobą kolejno odpowiedni krewni ze strony pana młodego i panny młodej. Zwykle zaczyna się od przywitania ojców, następnie matek, potem rodzeństwa, wujków, ciotek i kuzynów; Nawet dalsi krewni biorą udział w Milni, co symbolizuje zjednoczenie dwóch klanów.


CEREMONIA Ślubna…

Po przybyciu pary, impreza przeniosła się na piętro – właściwe miejsce modlitwy, gdzie przed wejściem należy zdjąć buty i zakryć głowy. Mężczyźni tradycyjnie noszą turbany, a kobiety posłużyły się albo lużną częścią seree albo specjalnym szalem, o wdzięcznej nazwie dupatta.

Goście posadzeni zostali bezpośrednio na dywanie – kobiety po lewej stronie, mężczyźni po prawej. Ze wszystkich ceremonii, ta przypominała najbardziej nasz ślub kościelny: z księdzem za ołtarzem, czytaniem ze świętej księgi, poważnymi religijnymi śpiewami i …. śpiąąąąąącąąąą atmosferą …

::: kolejny przykład tego, jak szalona była poprzednia noc -Sangeet :::

Najpierw śpiewano hymn (kirtan), gdy Shikha i Aman usadawiali się przed książką święty Sikh – Guru Granth Sahib. Hymn prosi Boga, aby ta okazja i ceremonia były czyste, nieskalane. Następnie granthi (kapłan Sikh) przeprowadził Anand Karaj (centralną ceremonię). Składa się on z odczytywania pism piątego guru sikh, Guru Arjun Dev.

Ceremonia odbywa się w czterech częściach, każda poświęcona różnym aspektom religijnym: karmie, dharmie lub wierze, zaufaniu, które wyrasta z praktykowania swojej dharmy lub wiary, a wreszcie błogosławieństw Guru. Po każdej części para oddaje hołd Guru Granthowi Sahibowi i okrąża świętą księgę w głębokim ukłonie ( tzw. lavan), wyrażając w ten sposób związek między mężem i żoną i ich wspólnej podróży (tym razem Sikha nie miała pojęcia, co robić, a wyszukana suknia i zmęczenie po kiku dniach uroczystości nie pomagało w kilkukrotnym zrywaniu się z siedzenia na podłodze). Uroczystość zakończył rytuał serii specjalnych modlitw: Ardaas, Shukrana i Hukunama.

::: Oficjalny koniec ceremonii i czas na buffet (znowu), i zdjęcia z nowożeńcami … :::


… I PO ŚLUBIE

Po ceremonii zaserwowano wegetariański obiad, obok specjalnego stoiska z uśmiechniętymi nowożeńcami, cierpliwie pozującymi do zdjęc z każdym członkiem rodziny po kolei. Po naszej kolejce wskoczyliśmy do autobusu i wróciliśmy do hotelu, żeby się przebrać na zwiedzanie (a w przypadku Singapurczyków – zakupy).

::: zdjęcie z Singapurska rodzinką<3 :::

Na zakończenie cyklu o Hinduskich Ślubach, chciałabym podkreślić, jak niesamowite było zanurzyć się w atmosferze Bombaju. Gorąc, ludzie, jedzenie, muzyka, ale także – magiczne, kolorowe, indyjskie stroje …   aby to uczcić ( ale bardziej ponieważ nie umiem sie zdecydowac na ostatnie zdjecie) kilka fotek w moim przepięknym niebiesko-złotym saree, które pożyczyłem od Nihara * (dziękuję Nihaaaaar !!!).

*Nie, Nihar nie nosi potajemnie saree  – to należalo do jego mamy. Jesli wybierasz sie do Indii, a nie masz indyjskich przyjaciół (jeszcze), lub jeśli po prostu jestes ciekaw/a jakie  są opcje, oto portal umożliwiający wynajęcie świetnej jakości strojów indyjskich : klik!

:::  chłopcy pod wrazeniem naszych niesamowitych saree … :::

* potem musieliśmy się zmienić i zrobić taką samą pozę dla ich fotki …: / :::

::: niesamowite saree i Beishi :* :::

:::niesamowite saree i Monika :* :::

::: niesamowite saree na hotelowym balkonie : * :::


 

Follow:
udostępnij

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *